سوم اسفند 1356 در يه روز جمعه تقريبا 5 صبح هنگام اذان صبح ( چقدرم باايمان بودم) يه دختر تپل مپل و سفيد ( مامان بهم ميگفته آدم برفي) پا به عرصه ي هستي گذاشت
و الان از اون روز 31 سال ميگذرد
و چه زود گذشت من نمي خوام پير بشم
مي خوام برگردم به دوران بچگيم كسي ماشين زمان سراغ نداره من برگردم به اون دوران 
اینم کیک تولد من که همسری برام سفارش داد البته با ۱۵۰۰۰۰ تومان کادوی ناقابل 
دستتت درد نکنه عزیزم الهام جونم هی بوس نثارم می کرد
قربونت برم مامانی که اینقدر مهربونی
یه سال دیگه گذشت
یکی میگه یه سال دیگه بیهوده گذشت 
من می گم یه سال سخت ولی پر از چیز های مهم تر برام گذشت 
یکی میگه یک سال پیر تر شدم
من می گم یک سال بزگتر شدم
یکی میگه یک سال تجربه کسب کردم
من هم می گم یک سال تجربه کسب کردم 
یکی میگه یک سال به مرگ نزدیکتر شدم
من می گم مرگ کیلو چنده می خوام زندگی کنم .
یکی هم اصلا براش مهم نیست و هیچی نمیگه.
فقط دلم می خواد بدونم 
واقعا یک سال بزرگتر شدم؟
واقعا تونستم با مشکلات خودم کنار بیام ؟
واقعا تونستم همونی باشم که هستم ؟
واقعا تونستم بعضی از عیب هام رو برطرف کنم ؟
واقعا تونستم کسی رو نرنجونم ؟
واقعا تونستم دل کسی رو شاد کنم ؟
بیا اینم واسه دلخوشی خودم : تولدم مبارک
الهی زنده باشم صدسال پاینده باشم...خوب حالا اینقدر جو گیر نشو پرو
